Η Λευκάδα είναι το τέταρτο σε μέγεθος νησί των Επτανήσων. Οι ακτές της βρίσκονται πολύ κοντά με αυτές της ηπειρωτικής Ελλάδας, τις οποίες τις χωρίζει ο ιστορικός πορθμός του Δρεπάνου, ενώ συνδέεται με την Αιτωλοακαρνανία με πλωτή γέφυρα.
Το νησί είναι πλούσιο σε υπόγεια ύδατα κι αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους μεγάλο μέρος του είναι καταπράσινο, ενώ τα ψηλά του βουνά είναι πηγές για πολλούς καταρράκτες, οι οποίοι διέρχονται μέσα από το ορεινό ανάγλυφο και καταλήγουν στην θάλασσα.
Μόλις 4 χιλιόμετρα από την παραλία, κοντά στο κοσμοπολίτικο Νυδρί, βρίσκονται και οι καταρράκτες του Δημοσάρη. Πρόκειται για μία ημιορεινή περιοχή στην οποία συγκεντρώνεται πολύ νερό με αποτέλεσμα την δημιουργία δύο μεγάλων και αρκετών μικρότερων καταρρακτών, ενώ η δημιουργία τους οφείλεται στον ομώνυμο χείμαρρο.
Ο πρώτος καταρράκτης που συναντάμε είναι ο μικρότερος, ονομάζεται Ρονιές και σχηματίζει μια όμορφη γαλαζοπράσινη λίμνη. Τόσο αυτός όσο και ο επόμενος είναι κρυμμένοι ανάμεσα σε πελώριους βράχους. Ο επόμενος καταρράκτης σχηματίζει και αυτός μια γαλαζοπράσινη λίμνη και έχει ύψος περίπου 12 μέτρα.
Κατά τους θερινούς μήνες η ποσότητα του νερού είναι μειωμένη παρόλα αυτά όμως το δέος είναι μεγάλο καθώς τα επιβλητικά βράχια και ο ήχος του νερού δημιουργούν ένα εντυπωσιακό φαινόμενο.
